ده سه که م بی گر    یی ده س ده نگ نیری

دی لیم تا قه تی        روژی ته نگ نیری

درد دل :

با سلام خدمت دوستان عزیز.

خواستیم با رسم الخط کردی با شما عزیزان درد دلی داشته باشیم اما

متا سفانه اکثر دوستان در خواندن آن مشگل دارند و به این دلیل از

رسم اخط فارسی استفاده کرده ایم .

من تعجب میکنم که در میان تمام گویش های کردی تنها گویش لکی دارای این مشکل است که بعضی از لک ها خود را لر دانسته، بعضی ها خود را کرد دانسته و عده ای نیز بر لک بودن خود اسرار دارند که نه لر هستند و نه کرد ...

البته منظور ما این نیست که خود را از لرها جدا بدانیم ، لباس و رسم و رسوم لرها و کردها بسیار نزدیک به هم می باشد حتی در بسیاری از کلمات نیز دارای مشترکات میباشیم،منظور ما از ساختن چنین وبلاگی شناختن تاریخ لک می  باشد.

 از هر چه بگذریم لکی چه لری باشد چه کردی  هدف از این وبلاگ این است که گویش لکی فراموش نشود

مخاطب من بیشتر دانشجویانی است که بعد از رفتن به یک شهر دیگر و گرفتن مدارک خود یک سری لغات بیگانه را وارد منطقه خود میکنند،و آن را به اصطلاح خودشان از با کلاس بودن میدانند.

اگر ما زبان خود را به خوبی بشناسیم با رفتن به شهر های دیگر که زبانی غیر از کردی دارند سعی میکنیم که کلمات فراموش شده را دوباره به شهر خود باز گردانیم

میخواهم این را از دوستان عزیزم بپرسم  که آیا آوردن کلمات فراموش شده در میان سخنان خود عیب است؟یا نشان از شناختن فرهنگ خود می باشد؟

یک فرهنگ غلطی که در میان بعضی از افراد وجود دارد این است که پیشرفت علمی و صنعتی را در فراموش کردن زبان خود میدانند حتی پیشرفت فرهنگی را در فراموش کردن فرهنگ خود میدانند...

درست است،فارسی، زبان رسمی کشور عزیز ماست و ما باید آن را بدانیم ولی نه به قیمت از دست دادن زبان مادری خود.

بحث ما قوم گرایی نیست ولی انسان در طول تاریخ همیشه در جست و جوی تاریخ وفرهنگ خود بوده است .وقتی که ما خود فرهنگ و تاریخی را به این بزرگی داریم چرا آن را فراموش کرده و به فرهنگ های دیگر روی اوریم ؟

به عنوان مثال :یک افغانی یا یک عرب را نگاه می کنیم لباس وزبان(فرهنگ) خود را حفظ کرده است و بعضی ها آن را به عنوان بی فرهنگ میخوانند ولی میخواهم این را بگویم ، هر کس که فهمید  دارای یک فرهنگ است و ان فرهنگ را حفظ کرد،با فرهنگ است.

مشکل کشورهای جهان سوم این است که فرهنگ خود را فراموش کرده و از فرهنگ های جدید و ساختگی بیگانه تقلید میکنند که حتی برای خود انها دمده شده است.

آیا فرهنگ و لباس ما آنقدر خوار شده که ما به خود اجازه نمی دهیم که  قدری به آن فکر کنیم ؟؟؟

لباسی به این زیبایی، زبانی به این رسایی و تاریخی به این بزرگی....؟؟؟؟؟

                                                    نظر یادت نره...