از ملا منوچهر کولیوند

                                                چکامه (شمس زرین)

شمس زرین بال زرین با فروغ و فتح فرین

                                                                فوق و فرق و شرق گرین صبحدم هات او دیار

بی و تسخیر سلیمان کوه و کش دشت و بیابان

                                                               اژ حبـش تـا قـاف خندان بـی دماغ روزگار

پرتــو نــوری نـمانا در بسیط دهر شانا

                                                             چــوی صــف اسلام مـانـا بشکنی خیل کفار

لشگر چین و فرنگی منهزم دا جیش جنگی

                                                            دا قـــرار بـی درنـگی اژ حبش تــا زنگبار

رومیان اژ فتح روسی دا بنای تول و کوسی

                                                               جشن و عیش و چوی عروسی اژ صخار و اژ کبار

تازه بزمی پی و پی هت مجلس ارباب کی

                                                              هت بـانگ عــود و نای و نی هت ارغنون غمگسار

سطوت گشتاسبی سن اژ حمل تا تخت بهمن

                                                              بـعد اژ گــز تهمتن در گـــز اسفندیــار

مجلسی آماده دیرم عیش و نوشی ساده دیرم

                                                              فـــصل گــل من باده میرم گلشن و گل در کنار

رحمت حق بر مزیدا باد نوروزی وزیــدا

                                                             دی لب حســرت کــزیدا ریخت یخبُن اژ مخار

بوی گل هت بر مشامم اژ گل و مل مست کامم

                                                          بــاده ی احمر لـه جـامم بیخود و دل بی قرار

اژ صبا سنبل ملی هم خوین له برگ گل چکی هم

                                                          اژ گــل و مـل مـی مکی هم باده خوار می گسار 

ژاله اندر روی لاله کرده روی ژالـه واله

                                                        همـچـو مـی انـدر پیاله  بـر لبان بــاده خوار

دشت کِشتی، گل سرشتی، دیبه ی اردی بهشتی

                                                        گـل کِنِشتی،گـل وِرِشتی گـل نما و گـل عــذار

گل چلاله،گل کلاله،گل پیاله،گـل گـلاو

                                                       گـل عبیـر و گـل و عنبـر گـل چَنـی مشک تتار 

گل و دلجو،گل و مینو،گل اشدبو، گل سبو

                                                       گـل و عین و گـل و ابرو گـل گلـو گـل و عیـار

گل بدخشان گل درخشان گل زرافشان گل فشان

                                                      گـل و ریحان گـل و مرجان گـل و رضوان گل قطار

                                              از پیری دولتشاهی

                                            پیری از پیری می نالد

پیره مردیکم پیره مردیکم                                   رنگ  و  رو بریا گونا زردیکم

بدن مستعد وه هه ر دردیکم                              گیان بسته وه دس باد سردی کم

مغلوب و مقهور هه ر نامردیکم                            اژ مردم بریا تنیا فردیکم

نه حالم منن نه هه وس دیرم                             مدام ژه تنگی هه سه هس دیرم

نه پِری قوم خویش و کس دیرم                           نه کس ژای دنیا هنا رس دیرم

نه و  ای دنیا امیده وارم                                     نه آواره ی کم نه بر قرارم