سروده ي غلام رضا اركوازي...
ئه و روو واوه يلا وه باوه يال ديم
هاواس په ريشان حالش حالحال ديم
سه ر تا وه به رگش سيا زخال ديم
سه ر قوله ي كاوان وه سيا ته م ديم
دره ختان ژه خه م چو چه و گان چه م ديم
داران دره ختان كه لاغي پووش ديم
كه پوو كه م ده ماخ بلبل خامووش ديم
كه پوو وه و شين گال گه رمه وه
چمان مرده ي داشت وه رو ته رمه وه
من و باوه يال عه هدمان كه رده ن
من خه م و ئه و ته م تا رووژ مه رده ن
رووله يه ئاسار شكارگاهته ن
يه جاگه ي كه لره م شوون راهته ن
ئه را چو جاران ديارت نيه ن
مه ر گلكوو وه بان مه زارت بيه ن
گل وه بانم كه ن گل وه بانت ديم
ئي دنيا وه كام دژمنانت ديم
كه لي ژه كه لان مه خواس مزگاني
ئه حمه د خان مه رده ن وه نه و جه واني
بي تو چو ماهي ئوفتاده ي خاكم
به رگم پلاسه ن جامه چاكچاكم
رووله ژه هجرت ئه فسورده گيانم
جزروو روو گوويا نيه ن زوانم
مقراز مه رگت تيژ بالم كه نه ن
شوور و شه و ق و زه و ق زنگانيم سه نه ن
شه و خاوم شه ريك تاف تيژاوه ن
يا حوباب نه رو گيژه گرداوه ن
شه و تار و رووژ تار هه ردگ تار وه من
دل چو تافه ي ئاو بي قه رار وه من
چو سه يد زه ده ي تير گرفتار وه من
چو وي نه رو ئاو له رزان كار وه من
كراس چاكچاكي يه خه دريامه
چو سه يد زه خمي ژه گه ل بريامه
له داي گالاگال راوچيانت بام
شه ل و په ل كه فته ي ئاهوانت بام
فه داي مه كه نزي ئاته شبارت بام
به زم بي هه مال رووژ شكارت بام
مه كه نزيت ساخته ي ده س حه سه ن بو
چه و ماخ نورعه لي كه ريم په سه ن بو
***
هاناي هامدلان زامم كاريه ن
ئه لئه مان ده ردم نادياريه ن
زامم كاريه ن كار چيه ن ژه ده س
ميناي شكه سته م نمه يوو په يوه س
شه و وه په ژاره رووژ وه هوولمه ن
چو سه ره ي ئاسيا و دوما دوولمه ن
هه ر چگه مه يه م دلاله ت وه دل
ده ي دلاله ته هوچ نيه كه م حاسل
هه ر چگه مه يه م هور وه فامه وه
نيشته جا نيه ن دل وه لامه وه
خيال په رگه نه ي دل ته ر ف تونم
چو فه رهاي شه هيد پاي بيستونم
خيالان سه نه ن ژه ديده م خاوان